06 Rustdag op de 4e Alpe-dag
5 juni 2024 - Alpe d'Huez, Frankrijk
Vandaag even geen fietstochten en zelf geen fitnessoefeningen. Wel aardig wat gewandeld want na het ontbijt zijn we vertrokken naar bocht 1 met ons team. Hier hebben we met biologisch afbreekbare verf de namen en boodschappen van of voor dierbaren geschilderd die kanker hebben of aan deze rotziekte zijn overleden. Een behoorlijk emotioneel gebeuren, waarbij ieder teamlid minstens 1 keer in janken is uitgebarsten, inclusief ikzelf. Dat in tegenstelling met de stand die in bocht stond om de "zusjes" (vrijwilligers en supporters) aan te moedigen, die vandaag een poging mochten doen om de berg te bedwingen. Vanuit deze stand klonk opwekkende housemuziek en stonden een paar enthousiaste dames te joelen en springen. Dus wij ook. Springen, dansen, janken, knuffelen, lachen, huilen en verven. Net als het leven zelf dus...
Daarna vertrokken naar het groepsappartement waar we voor de deur zijn gaan zitten omdat dit aan het laatste stukje route naar de finish ligt. Met feestmuziek, kleppers en snoepjes om uit te delen hebben we gezamenlijk de zussen aangemoedigd die boven kwamen. Dit werd meestal gewaardeerd en soms genegeerd. En natuurlijk hopen we nu andersom morgen net zo enthousiast begroet te worden op de weg omhoog...
's Middags nog langs de fysio om te kijken of er nog eens gemasseerd kan worden en of mijn been wellicht getaped kon worden. Men durfde het niet meer aan om in het been te kneden, maar de therapeut zag zeker heil in medical taping. Hij heeft er een waar kunstwerk van gemaakt, helemaal in de stijl van ons team! Nu maar hopen dat het helpt...
Onderweg terug naar het groepsappartement toch nog kunnen genieten van de schitterende vergezichten hier in de alpen:
Daarna heerlijk macaroni gegeten met z'n allen met dank aan een van onze vrijwilligers!
Na de maaltijd op tijd naar huis om alles klaar te zetten voor de grote dag van morgen. Hopelijk lukt het nog om een beetje te slapen, ondanks dat de spanning stijgt en de wekker morgenochtend om 04:00 uur gaat! Welterusten en graag allen duimen voor morgen.
Foto’s
2 Reacties
-
Annie:6 juni 2024San, ik hoop dat je een goede nachtrust hebt gehad. We gaan allemaal duimen voor je! Wat een reis, in meerdere betekenissen. Wilde dat ik erbij was en je kon aanmoedigen ( of opvangen) Go girl!! Knuffel, Annie
-
Rita van Essen:6 juni 2024Lieve Sanne, met een verse roos bij Steef zijn foto ga ik straks de uitzending volgen van deze bijzondere dag. Wat schreef je dat mooi, springen, dansen, janken, knuffelen, lachen, huilen en verven. Net als het leven zelf dus... Ondanks alle pech die je helaas hebt ondervonden is het toch ook een heel erg bijzondere ervaring om dit een keer mee te maken. In gedachten ren ik achter je aan, zit ik bij je achterop en moedig ik je aan. TOI TOI TOI lieverd, je bent net zo bijzonder als deze dag, ook nog oma's geboortedag en precies 80 jaar na D-day. Ik denk aan kanjer! dikke knuffel en kus, tante









